Ο Λαρισαίος Βαγγέλης Κουτσοκέρας, πρώην μέλος του προπονητικού staff του Ολυμπιακού και συνεργάτης του Γιώργου Μπαρτζώκα το 2013, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τον Γιώργο Βαλαβάνη και τον Γιάννη Σταυρουλάκη.
Αναλυτικά είπε:
Για το αν ήταν αρκετά τα 13 χρόνια χωρίς ευρωπαϊκό για τον Ολυμπιακό: «Σίγουρα είναι αρκετά, με δεδομένο ότι είχε τα τελευταία τέσσερα χρόνια με τον κόουτς Μπαρτζώκα συμμετοχή σε Final-4, συν άλλα δύο Final-4 με τον κόουτς Σφαιρόπουλο πριν κάποια χρόνια. Στα τελευταία 13 χρόνια έχει έξι συμμετοχές, απ’ τις οποίες δεν έφυγε με το τρόπαιο. Όλα αυτά μαζί είχαν φτάσει σε ένα σημείο να αποτελεί… επιτακτική ανάγκη φέτος η κατάκτηση, γιατί μετά θα έπρεπε ίσως να γίνει μια αλλαγή προσώπων και παικτών στο μπασκετικό τμήμα για ν’ αλλάξει κάτι. Ευτυχώς τελικά το 4ο τρόπαιο ήρθε στην ομάδα και αυτό νομίζω πως θα δώσει έναν καινούργιο “αέρα”. Είναι σαν να “σβήνει” τις αποτυχημένες προσπάθειες, γιατί ήταν προσπάθειες που “πόνεσαν” αρκετά. Το σημαντικό είναι πως έμεινε ομάδα με μικρές προσθαφαιρέσεις και διεκδίκησε για 5η φορά τον τίτλο. Το μεγαλύτερο επίτευγμα είναι ότι έμεινε ο “κορμός” και την 5η χρονιά κατάφεραν να πάρουν το τρόπαιο. Για ‘μένα, καθορίζει ως αμέσως επόμενο στόχο να πάει να κάνει το back-to-back για δεύτερη φορά. Αυτό θα έθετα εγώ ως στόχο αν ήμουν στην ομάδα».
Για τον τελικό με τη Ρεάλ και αν περίμενε τέτοιο πρόσωπο από τους Μαδριλένους: «Πίστευα πως ο Ολυμπιακός θα νικούσε με μια σχετική άνεση, αλλά με το ξεκίνημα που όλοι είδαμε άλλαξα γνώμη. Η Ρεάλ με το μικρό βάθος που είχε λόγω των απουσιών συσπειρώθηκε. Επίσης, μπορεί να είχε και μια διαφορετική προσέγγιση απ’ την πλευρά των διαιτητών, παρά τα όσα γράφονται. Σκεφτείτε το ενδεχόμενο, από την πλευρά της διοργάνωσης, να παίζει η Ρεάλ στα τελευταία λεπτά με πέντε παίκτες που έχουν από τέσσερα φάουλ. Ίσως υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού των διαιτητών μια… προστασία, για την εξέλιξη του αγώνα, όχι φάση προς φάση. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στη Ρεάλ να παίξει πάρα πολύ καλά το παιχνίδι επαφών και δεν άφησε καθόλου να δούμε το παιχνίδι πάσας του Ολυμπιακού. Το ματς που έκανε ο Ολυμπιακός στον ημιτελικό δεν έχει καμία σχέση με ό,τι έκανε στον τελικό. Δεν ήταν τόσο ολοκληρωμένο γιατί δεν το άφησε η Ρεάλ. Παράλληλα, στην επίθεση με τους 4-5 παίκτες εκτός ρακέτας είχε πολύ καλό ποσοστό και αυτό μετέφερε την πίεση και το άγχος στη μεριά του Ολυμπιακού και του κόσμου, με αποτέλεσμα να το φέρει το ματς πραγματικά σε οριακό σημείο. Δεν το περίμενα πραγματικά. “Μίλησαν” οι προσωπικότητες για τον Ολυμπιακό, ειδικά του Φουρνιέ και του Πίτερς».
Για τον Εβάν Φουρνιέ και τις εμφανίσεις του στο Final-4: «Είναι μια πολύ μεγάλη προσωπικότητα. Η πρώτη του χρονιά ερχόμενος από έναν διαφορετικό κόσμο, ακόμα κι αν είναι ευρωπαίος και αγωνίζεται με τις Εθνικές, βρίσκει ήταν αναγνωριστική, όπως μπορεί να το ερμηνεύσει αυτό ο καθένας. Έρχεσαι μετά από τόσα χρόνια στην Ευρώπη, παίζεις τον ημιτελικό της Ευρωλίγκας σε πολύ υψηλό επίπεδο και αυτό αποτελεί ένα καλό μάθημα γι’ αυτόν σχετικά με το πώς θα έβλεπε τη δεύτερη σεζόν του, δηλαδή τη φετινή. Παρ’ ότι η ευρωπαϊκή πορεία πέρυσι ολοκληρώθηκε με σκληρό τρόπο, κατάλαβε πώς πρέπει να ετοιμάσει τον εαυτό του και το παιχνίδι του για να μπορέσει να έχει το φετινό αποτέλεσμα και το έκανε σε υπερθετικό βαθμό. Βοήθησαν και οι περσινοί τελικοί του πρωταθλήματος, που επίσης βγήκε μπροστά. Είναι σημείο αναφοράς για τον Ολυμπιακό. Έχει ξεπεράσει αρκετά… κόμπλεξ και είναι έτοιμος για να δώσει τον καλύτερό του εαυτό για την ομάδα. Έχει κερδίσει τον σεβασμό και την αγάπη των ανθρώπων του Ολυμπιακού, των συμπαικτών και του κόσμου».
Για το αν το «Bartzokas Ball» φαινόταν από το 2013: «Εγώ είχα συνεργαστεί μαζί του και στην Ολύμπια Λάρισας. Σαν πνεύμα παιχνιδιού, ανεξαρτήτως των παικτών και των ικανοτήτων τους, ήταν αυτό το πράγμα: να μοιράζω τη μπάλα, να νοιάζομαι για τον συμπαίκτη, να ψάχνω την ασίστ. Αυτό υπήρχε από τότε. Με τη δυναμική που έχουν οι παίκτες και τις δυνατότητες που έχει το μπάτζετ της κάθε ομάδας μπορεί να αναδειχθεί ακόμα περισσότερο. Το δύσκολο είναι να μπορέσεις να πείσεις παίκτες που ήδη είναι… φτασμένοι ν’ ακολουθήσουν αυτό το πλάνο, το οποίο ίσως μπορεί να τους φέρει και λίγο έξω απ’ τα νερά τους. Εκεί έρχεται ο προπονητής και το staff να πείσει τους παίκτες ότι “Αυτό που κάνουμε είναι το σωστό και θα σου αρέσει στο τέλος της διαδρομής”. Όπως το ευχαριστήθηκαν όλοι στην ομάδα, ακόμα κι εκείνοι που είχαν ένα λίγο διαφορετικό στυλ. Για παράδειγμα, ο Ντόρσεϊ, που έπαιζε με οδηγό το σκορ, το κατάλαβε κι εγκλιματίστηκε».
Για το τι χρειάζεται μια ομάδα για να «επιβιώσει» σε μια τόσο επίπονη σεζόν και να πάρει τον τίτλο: «Η συνέπεια, το βαθύ ρόστερ, οι συγκυρίες, η τύχη, αυτά και πολλά άλλα μαζί μετρούν. Θυμάμαι ότι είχε τραυματιστεί ο Μιλουτίνοφ σε ένα στραβοπάτημα με τον Παπανικολάου και έμεινε δύο μήνες έξω. Μια τέτοια κατάσταση σού δημιουργεί αμέσως μια ανισορροπία, φορτίζεις περισσότερο στην προπόνηση τον Φαλ, ο οποίος αρχίζει και πέφτει αγωνιστικά, μετά αναγκάζεσαι να κάνεις μεταγραφή αλλά δεν είναι αυτό που ήθελες, επιστρέφει ο τραυματίας αλλά δεν είναι έτοιμος. Υπάρχουν δεκάδες πράγματα που συμβαίνουν απ’ το πουθενά. Εκεί, η εμπειρία και οι χαρακτήρες των παικτών παίζουν σημαντικό ρόλο. Πάντα ο Ολυμπιακός έκανε προσεκτική επιλογή στους παίκτες, δεν ήθελε να βάλει έναν superstar, μια “κινητή βόμβα” στα αποδυτήρια. Η επιλογή είναι πάρα πολύ σημαντική από πριν, να το ψάξεις από παντού, να μιλήσεις με τον παίκτη, να καταλάβει σε ποια ομάδα βρίσκεται, πώς λειτουργεί. Όλο αυτό ο Ολυμπιακός το έχει πετύχει στον μέγιστο βαθμό».
